4. Gün

Yine aptal bir Cumartesi mesaideyim izninizle. Yine otopark bulamadım ve ceza yiyebileceğim bir yere park ettim, 4'e kadar buradayım vs. vs. Çalışılan Cumartesi bunalımı vol. 6354665449646 😃

Tabi bugün bir hayli de uykusuzum. Yazıyı bitirip masamın üstüne sızacağım büyük ihtimalle. Neden derseniz, oyunu bozdum ondan. Dün akşam Kardeş ile birlikte Sevgili'ye gittik. Yeterince zaman geçmemişti aslında, korlar soğumamıştı. Ama dayanamadım işte. O da dayanamadı. İyi halt ettik! Yine konu döndü dolaştı, malum yere geldi... sinirler gerildi... ordular çarpıştı!

Sabah 5 oldu, o hala ismimi sayıklıyordu. Sabah 5 oldu, ben yine ona sarılıyordum.

Öyle de salak salak anlaşıyoruz ki aslında bir bilseniz 😏

(n) sayısı hakkında falan konuşup, yok konuşmak da değil de bilgiçlik taslıyoruz. Sonra "Tortellini"den dersler veriyor bana canımın içi. Çok bilir her şeyi. Bilir ama gerçekten. Adam beni öldürdü öldürecek, ben Roma'dan bahsediyorum falan... Ama anlıyor o beni biliyorum. İstemese de anlıyor, işine gelmese de anlıyor.

Bir Marta Marista'yı anmamışız dün gece herhalde. (Şizofrenik beynim yüzünden rüyamda gördüğüm eski eşten önceki eski eş (!) 😟)

Bir de gece bir ara Kardeş ikimize birden küfrediyordu 😆😆😆😆😆 Orası da komikti bak. O kızın hakkını nasıl ödeyeceğiz bilmiyorum.

Velhasılıkelam, gitmemeliydim. Juniorları görmek iyi geldi gerçi her zamanki gibi ama yine de gitmemeliydim. Bana artık sinirlenmesini istemiyorum, beni sayıklamasını istemiyorum. Kendini toparlayana kadar onu görmeyeceğim.

........

Bir yarım saat kadar uyuduktan sonra kaldığım yerden devam ediyorum. Ne uyudum şu ofiste Allah'ım kimseler inanmaz. Patron da yemin etti benimle çıkışımı konuşmamaya. O kadar acayip bir süreç işte, ilişkimin ne olacağı belli değil, işimin ne olacağı belli değil.

"Hayırlısı de!" diyor ya bana, hayırlısı İnşallah 🙏