Burnumda tütüyor minik bebeğimmm... Nasıl seviliyormuş nasıl! Daha dün gece gördüm rüyamda. Bebecik olarak gördüm. Halbuki bebekliğini bilmiyorum 😊😊😊. Biberonla besliyordum kızımı. Elcağızlarımla...
Eskisine göre daha az görüyorum ya şimdi, malum sebeplerden ötürü, hep burnumun direğinde sızısı. Jemmoo bile benim kadar iyi bakamaz zannediyorum bazen hehehhehe 😂😂😂! Öyle saçmalıyor insan işte çok sevince. Hele de sevdiği bakıma muhtaç ve çaresiz bir varlık ise...
Hisli kızım benim... Hiç unutamam bizim evdeki son gecemizi. Mahallemize dadanan manyağın birinin gecenin ikisinde tüm mahalleyi ayağa kaldırmasına rağmen horul horul uyuyan Latte'm, sabaha doğru kabus gördüğüm için ağlamaya başladığımı hemen duyup kapıda dikilmişti. Ben de yanına gidip onu sevmeye başlamıştım ama bir yandan da hala hıçkırıyordum. Nasıl bakıyordu gözlerimin içine her hıçkırışımda. "Neden üzgünsün? Neden ağlıyorsun. Ben de üzülüyorum sen ağlayınca." der gibi. Canım... Canım... Canım...
Velhasıl; hep hasretlik, hep kalp ağrısı ama çok güzel bir şey sevmek! Allah sevdiklerimizin saçının teline zarar vermesin! 🙏
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder