Saçma Sapan 🤦‍♀️

Bunu da yazmadan edemeyeceğim. Hayatımda böyle şey ne duydum ne gördüm. Güleyim mi kızayım mı bilemiyorum vallahi. Bizim Jemmoo ile ortak bir arkadaşımız var. Hatta bizi o tanıştırdı sayılır. Kendi halinde bir adamdır, severim aslında. Büyük bir samimiyetim yok ancak Jemmoo ile tanıştırdığı için mi nedir severim yani. 

Neyse efendim, uzun zamandır görmüyordum bu arkadaşımızı. Pandemi falan filan... Doğumdan sonra çok gelmek istedi. Ben de İzmir'e dönünce ayarladım bir gün, çay içtik. Güneş'i de götürdüm. Sohbet ettik biraz, malum ben çok oturamadım. Güneş çok küçüktü, durmuyordu o zamanlar. Bir daha da görüşmedik.

Ta ki... Geçen gün İnstagram'dan bir masal kitabı tanıtımı göndermiş. "Mutlaka al! Ben aldım, istersen sana da alayım." diye mesaj atmış üstüne. Ben de saniyesi saniyesine mesajlarıma bakamadığım için saatler sonra cevap yazdım. "Güzelmiş, bakayım ben sonra." gibi bir şeyler dedim. "Ben aldım bile! Hafta içi müsait olduğunda bırakırım." diye cevap geldi. 

İyi, güzel... Geçen sefer buluştuğumuzda bir şey getirmemişti, herhalde Güneş'e hediye niyetine kitabı verecek diye düşündüm. Gayet başarılı bir hediye seçimi bence. Herkes çorap, eşofman almak zorunda değil ya...

Ama öyle olmadı. Kahve içmek için buluştuk. O, bizden önce gelmişti zaten buluşacağımız yere. Masada da kitap duruyordu. Hemen bakayım istedim. Açtım kapağını bir de ne göreyim?! Fiş ve kredi kartı slipi!!!!! Yuh artık, ÇÜŞ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 😡😡😡😡😡

Allah'ım bu insanlar deli midir nedir Yarabbim? Azıcık akıl, fikir ihsan eyle güzel Rabbim! Ben sana "al" mı dedim arkadaşım? Sen bana sormadan 120 liralık kitabı niye alıyorsun? Tövbe estağfurullah ya! Çok almak istiyorsan hediye edeceksin o zaman. Böyle şey olur mu ya? Hayatınızda böyle şey duydunuz mu?

Vallahi ben de tutamadım kendimi, bir daha böyle sürprizler yapmamasını söyledim. Hatta şakayla karışık ücretsiz izinde olduğumu falan söyledim. O da bu seferlik mazur görmemi, kitabı çok beğendiği için mutlaka almak istediğini söyledi. O zaman hediye edeceksin arkadaşım. HE-Dİ-YE!!!

Ayy neyse, Allah'tan kitap çok güzel. 😊 Hadi artık ben gidiyorum dostlar. Göz kontrolüm var. Ameliyatlı olduğum için yılda bir kere kontrole gidiyorum. Güneş'i de götüreceğim, arada onunla ilgili soracaklarım var çünkü. Gözlerini çok ovuşturuyor ve bazen (genelde yüksek ses olduğunda) gözlerini çok yumuyor. Ne benim ne Jemmoo'nun göz sağlığı parlak olmadığı için evhamlanıyorum biraz. Sorayım da rahatlayayım. 

Öpüyorum dostlar, kendinize iyi bakın!

💋💋💋

Bizim Evde Yamyam Var 😅

Sevgili Dostlar,

Evet, benim küçük yamyam bir bebeğim var. 😆😆😆 Güneş büyüdükçe beni yeme isteği gitgide artıyor hahahaha! Nereyi yakalarsa artık, ister yanağım olsun ister karnım olsun... Akşamüstü yoga yaparken belime yapıştı. Yerde yuvarlanırken bacağıma sarılıp yemeye çalışıyor. Ben bulaşık yıkarken mama sandalyesinden uzanıp popomu ısırıyor. 🤣🤣🤣 Meme konusu ise Aman Yarabbim! Dün akşam emdikten sonra memeyle oynamaya başladı ve birden memeyi musluk gibi çevirince foş diye suratına süt fışkırdı! 😂😂😂😂 Yüzü, gözü süt oldu bebişimin. Allah'ım hiç unutmayacağım. Tanık olduğum en komik olaylardan biriydi. 💕 Bir de gülerek bakıyor suratıma. "Oh, ne güzel yaptım!" der gibi. 😅 Bunu mutlaka yazmam gerekir dedim.

İki dişiyle neler beceriyor benim kızım neler... 🤗🤗 Kısacası, bizim evde yamyam var. Dünyanın en tatlı yamyamı! 💖💖💖💖💖💖

  

Bir Günümüz

O kadar hızlı geçiyor ki zaman bu aralar, yetişemiyorum. 4 ay sonra işbaşı yapacağım resmen. Bakalım yeni düzenimiz nasıl olacak? Onu da o zaman düşünürüz. Ben şimdiki düzenimizden bahsedeyim biraz. Yine bir tarihe not düşme isteği geldi. 😏

Sabah 8 gibi uyanıyor benim bebek kurabiyem. Ben de içgüdüsel olarak o civarlarda uyanıyorum ve uyanır uyanmaz karşımda ağzı kocaman gülümseyerek bana bakan minik bir surat görüyorum. 💓 Hiç ağlamıyor ben uyanana kadar, sabırla bekliyor. Amaaaaa… Ben uyanınca onu yanıma almazsam, Allah muhafaza tuvalete falan gitmeye kalkarsam… Vay halimize o zaman! Bütün apartman inliyor. 😅Yanıma alıyorum hemen onu, o da emmek için saldırıyor zaten. Biraz sonra uyuyakalıyor da ben anca o zaman tuvalete gidebiliyorum. 😄

Bu şekilde biraz daha uyuyup 10 gibi kalkmış oluyoruz. Önce demir ilacımızı içiyoruz. Bu ilaçtan sonra 10 dakika beklemek gerekiyor bir şey yemek için. O arada ben mamasını hazırlıyorum. Formül mamaya devam ediyoruz. 1 yaşı dolana kadar meme, mama ve ek gıda olarak üçlü beslenecek. Sonracığıma, (genellikle) anneannem biberonla mamasını verirken ben kahvaltımı yapıyorum. Ana kız doyduktan sonra temizlik işlemine sıra geliyor. Bebişkomun altını alıp, yüzünü gözünü falan siliyorum. Ellerini, ayaklarını temizleyip kremliyorum. Her gün banyo yaptırmadığım için bu günlük işlemi yapmak gerekiyor. Pişik, kuruluk vs. var mı kontrolü yapıyorum. Sonra da eğlence saati başlıyor. 🎠🎠🎠

Fış fış kayıkçı, badi kara geliyor* (benim favorim), atlı karıncayla oynamalar, annenin şakkıdı şakkıdı göbek atması gibi Güneş Hanım’ın hoşlandığı bilumum etkinlikler yapılıyor. Bu arada D vitaminimizi de içmeyi ihmal etmiyoruz. Eğer banyo günüyse, bu saatlerde banyo yapıyoruz. Eğer banyo günüyse... Aman Yarabbim! Bir kıyamet, bir kıyamet… Bir avazı yerde bir avazı gökte kendini yırtıyor bizim kuzu. Hala alışamadı banyoya. Biraz daha iyi eskiye göre sanki ama yine de daha yolumuz var. Yazın her gün yıkanınca alışacak İnşallah. 🙏

Öğle yemeğinden önce bir saat civarı uyuyor. Genelde meme emerken uyuyor. Bir saati de pek geçirmez, zınk diye uyanır. Öğlen ek gıda yiyoruz. Bazen çorba, bazen sebze püresi. Balık bile yedik vallahi, biliyor musunuz? 😕

Yemekten sonra ben bulaşıkları falan yıkarken Güneş yerde emekleme çalışmaları yapıyor. Oyuncaklarını yemeye çalışıp döne döne emekliyor. Bizimki döne döne emekliyor. Döne döne oradan oraya gidiyor bebeğim bir şekilde. 😂😂

Ve dışarı çıkma saatimiz geliyor. Yine kavga kıyamet paltosunu, ayakkabılarını giydiriyoruz. 😆 Benim çocuğum üç şeye çok ağlıyor, onlar haricinde pek ağlamıyor. 1) Uykusu gelince (kime çekmiş?) 2) Banyo  yaparken ve 3) Giydirip soyarken.

Kendimizi dışarı attıktan sonrası kolay. Dışarıyı çok seviyor. Bakınıyor bakınıyor, ağaçlarla konuşuyor sonra uyuyakalıyor. İki buçuk saat falan dolaşıyoruz böyle. Tabii iki buçuk saat boyunca dangır dangır yürümüyorum. Bir yerlere oturuyorum mutlaka. Kahve harcamalarım başladı yine (Jemmoo’nun kulakları çınlasın).

Alışveriş yapılacaksa o işi de halledip eve dönüyoruz. Güneş’e tatlı lor peyniri, buğday ekmeği, kabak vs. gerekiyor. Taze taze alıyorum onları 4-5 günde bir. Eve dönünce yine meme seansımız oluyor. Özlemiş oluyor annesinin kuzusu. Sonra meyveli yoğurdumuzu yiyoruz. Altımız falan temizlendikten sonra yine yerde debelenmeye başlıyoruz. 😍😍😍

Akşam yemeklerinde bize katılıyor artık Güneş Hanım. Mama sandalyesinde oturup fırın eldiveni (!) gibi çok sevdiği oyuncaklarıyla (çok sevdiği diğer oyuncaklar; ıslak mendil paketi, annesinin topuzu, kendi minik ayakları 😅) oynuyor. Önceleri çok korkuyordu, şimdi çok seviyor mama sandalyesini.

Gece boyunca da ya yerde oluyor yine ya da memede. 12 gibi falan da uyuyor. Ben de malum 12’den sonra duşa falan girip işlerimi yapıp öyle yatabiliyorum. Blog yazmak falan ancak Güneş uyuduğu zamanlarda (şu anda olduğu gibi). Kitap okumak tuvalette. 😁😁😁Gerçi artık yanıma alacağım, dışarıda okuyacağım. Nasılsa Güneş dışarda çok uyuyor.

Yalnız, kızımın hiç hakkını yemeyeyim. Dışarıdaki işlerimi çok rahat hallediyorum Güneş ile birlikte. Bankaya, alışverişe her yere birlikte gidebiliyoruz. Hatta bizim sendikanın temsilci seçimine bile gittik. Millet beni ayakta alkışlayacaktı neredeyse bebek arabasıyla oy vermeye geldim diye. Bilinçli seçmen! 😎

Bir günümüz genelde böyle geçiyor işte arkadaşlar. Ve ben böyle geçiyor olmasından gayet mutluyum. 😍💕🙏

Şimdilik hoşça kalın!

Öpüyorum çok… 

💋💋

 

 

* Badi kara ge-li-yorrr,

   Tasasından ö-lü-yorrr,

   Tasalanma badi kara,

   Güneş seni SE-Vİ-YORRR! 😀

 

Güneş'ime

Bebeğim,

Canım bebeğim, gözümün nuru, sürpriz yumurtam… 😍Biliyorsun ki bu blog seninle birlikte başka bir anlam daha yüklendi artık. Eskiden sadece babanla aramızdaki telepatik bağlardan biriydi. Yazılı olmayan, söze de dökülmeyen, zaman içinde birlikte keşfettiğimiz, içgüdüsel ortak yanlarımız... Bizim öyle sadece ikimizin bildiği, ikimizin anladığı şifrelerimiz, iletişim kanallarımız var. İleride senin de hayatında yalnız "sana özel biri" olacak ve sen de yalnız "ona özel" olacaksın. Umarım bizden daha uyumlu bir çift olursunuz 😅 ve ilişkiniz çok çok daha uzun sürer. 🙏🙏🙏

Az önce dediğim gibi bu blog artık bir amaca daha hizmet ediyor. Sen bir gün okuyacaksın diye tarihe not düşmeye çalışıyorum bu sayfalar aracılığıyla. Senin bu bloğu okuyacak olman beni çok mutlu ediyor. 💓

Umarım senin devrinde her Allah’ın günü savaş haberleriyle yatıp kalkmalar olmaz. Devletler ve devletüstü mekanizmalar illaki türlü türlü müdahalelerde bulunmaya devam edeceklerdir. Şüphe yok! En azından, Ukrayna’daki savaşın yenidoğan bebeklerine, Aylan bebeğe ya da soğuktan donarak hayatını kaybeden Afgan anneye tanık olmayın bir daha. Bu cümlenin ayrıntılarına girmeyeceğim, yüreğim kaldırmıyor. Sen de googlelayıp kendini üzme. Tek dileğim, bir daha böyle acılar görmesin kimse. 

Güzel haberlerle dolu bir hafta sonu ve yeni bir hafta olsun İnşallah!🙇

(Bu arada, İzmir Büyükşehir Belediyesi tarafından düzenlenen öykü yarışması vardı ya hani? Bizim öyküler her İzban ve İzmir Metro istasyonunda yayınlanmayacakmış. Konak Metro İstasyonu, Bostanlı Yasemin Cafe, AASSM gibi seçilen 10 noktadaki kiosklarda yayınlanacakmış. Yayınlanınca ben buradan yazarım yine. 😊) 

Seni çok seviyorum annesinin canı… 💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕

Görüşmek üzere! 

💁💁💁💋💋💋