Üst üste hep kötü şeyler yazıyor olmak istemediğim için yazmıyordum bir süredir ama tarihe de not düşmek gerekli diye düşündüm.
Korkunç bir deprem oldu 6 Şubat'ta. 10 ilimizi yıktı geçti. 7.8 şiddetinde olduğunu söylüyor resmi kaynaklar.
10 gündür kimse kendinde değil. 10 gündür deprem bölgesinde olmayan herkes her yaşadığı güzel şeyden suçluluk duyuyor. 10 gündür Türkiye'nin her yerinden ve dünyanın dört bir tarafından deprem bölgesine yardım yağıyor. 10 gündür gözlerimiz de kalplerimiz de ağlıyor. Ve 10. günde bile enkaz altından sağ çıkan kardeşlerimiz umutlarımızı yeşertiyor.
Çok fazla bir şey söyleyemeyeceğim. Hayat, güzelliklerle kabusların kol kola yürümesi şeklinde tezahür ediyor.
Oysa ne kadar güzel bir dört-beş gün geçirmiştik depremden hemen önce. Jemmoo, Güneşışığım ve ben Antalya'ya gittik. Jemmoo'nun üniversite tayfası toplantısı. Nasıl eğlendik, nasıl güzel geçti anlatamam. Tadı damağımızda kaldı. Döndüğümüzün sabahı depreme uyandık.
Bir de üstüne Jemmoocuğum rahatsızlandı, 3 gece hastanede yattı. Çok şükür daha iyi şu anda.
-----------------------
Bugün 16.02.2023.
Ülkemin gördüğü en büyük ikinci deprem olalı 10 gün oldu.
Anneanneciğimi kaybedeli 1 ay oldu.
Ve bugün uğur böceğim, sürpriz yumurtam, topik kızım 1.5 yaşında.
Allah'ım verdiğin tüm nimetlere, iyiliklere binlerce kez şükürler olsun. Yaşadığımız acılar ve zorluklar için de hep yanımızda ol, hep yardımcımız ol güzel Rabbim.
İyiliklerin, mutlulukların; kötülüklere ve acılara kıyasla hem nicelik hem nitelik olarak çok daha fazla olması ümidi ve duasıyla...
