İyi ki Geldin!

İyi ki Geldin!
Burası benim son derece genel, özel alanım; umuma açık, gizli odam. Hoş geldin :)))

20 Temmuz 2024 Cumartesi

Babam... Dağ Gibi Babam...

Babacığımı kaybettim. 27 Mayıs 2024, Pazartesi. Aylardır blog yazmamamın sebebini açıklamama gerek yok herhalde. Şu an bile elim varmıyor yazmaya ama bir yandan da onu ne kadar çok sevdiğimi yazıya dökmek istiyorum. Söz uçarsa da yazı kalsın. Dünyanın sonuna kadar babamı ne kadar çok sevdiğim ve ne kadar çok özlediğim bu sayfada sabitlensin.

Seni çok seviyorum babacığım. Ne varsa hepsini affettim. Tüm hakkım helal olsun. Güzel Allah’ım seni cennetinde meleklerle eylesin.  Ben senden razıyım, O da senden razı olsun. O kadar iyi kalpli bir insandın ki… İyiliklerin karşılığını bulsun İnşallah.

Fabrikanın bahçesinde baktığın hasta yavru köpekler öldüğü için ağladığını dün gibi hatırlıyorum. Cenazeden sonra ilk ziyaretine gittiğimde bir köpekçik vardı mezarının orada. Seni yalnız bırakmıyorlar çok şükür. Ben de mama götürdüm, teşekkür ettim güzel gözlü köpekçiğe.

Cenazeye gelen, arayan soran herkes ne iyi bir insan olduğunu söyledi tekrar tekrar. Ve de ne kadar kıymetli bir mühendis. İzmir çukurunda senin üstüne yoktu. Senin de dediğin gibi 50 sene hizmet ettin vatanımıza. Ne büyük gurur benim için…

Her gün ağlamıyorsam artık sakın sanma acım hafifledi. Sadece etrafımdakileri üzmek istemiyorum daha fazla. Bir de Güneşışığım çok etkileniyor ben ağlayınca. Ne yapayım işte, sana layık bir evlat olmaya çalışıyorum. Elimden geldiğince.

Güneşışığım hala seni soruyor. Uzaklara gitti diyorum. Uf oldun, uzaklara gittin. İyileşeceksin. Aslında doğru. Bu dünyadan göçen herkes, gittiği yerde iyileşecek.

Sana veda ederken çok huzurluydun babacığım. Mışıl mışıl uyuyordun. Tüm sıkıntıların geçmişti. İyileşmeye başlamıştın bile. Yanakların soğuktu ama kalbin hep sıcacık biliyorum. Çünkü sen dünyanın en merhametli insanlarından biriydin.

Sayfalarca yazmak istiyorum ama yapamayacağım galiba.

Babamın çok değerli, çok yakın arkadaşlarından Celil amcamın; babamın bu dünyaya gelişini, var oluşunu ve en nihayetinde güzel Allah’ımın yanına dönüşünü onurlandırmak için hazırladığı anı dosyasının son paragrafına Celil amcamın yerine yazdığım gibi bitireceğim:

Memleketimizin en kıymetli mühendislerinden biri, Sanem'in birtanecik babası, çok değerli arkadaşımız Suat'ın; cennette huzur içinde olmasını diliyoruz. Tekrar görüşünceye kadar hoşça kal baba, dede, eş, vatansever ve arkadaş Suat...

Hoşça kal babacığım. Seni çok seviyorum.

Ve bana gökyüzünden gülümsediğini, göz kulak olduğunu biliyorum.