Ardından
Bu şiir “Merhaba!” diyecek
Kaybettiğim ilk
şiirimi yazdığım yıllara
Neredeyse 30 yıl olmuş
Sadece bir mısra kalmış hatırımda
Mor iplikle diktim
yırtık çorabımı
Ya da kalbim mi demek istemiştim kimin umurunda?
Neredeyse 30 yıl olmuş
O en şaşaalı, en mutsuz evimizde
O, babamın evden gittiği evimizde
O, beni kimselerin sevmediğini sandığım evimizde
Yazdım ve kaybettim seni
“Merhaba!” sana kaybolan şiirim
Başka şiirler, masallar, öyküler geldi senin üstüne ne mutlu
Ve ben de mutluyum biliyor musun?
Çok seviliyormuşum, çok sevdiğimden de bile
Çoraplarım yırtılıyor yine sürekli
Dikiyorum özenle
Ama mutluyum binlerce kere
Sadece bir yırtık var dikemediğim
Babacığım son kez gitti bu sefer
Evden, yurttan, bu fani dünyadan
O yırtığı dikemiyorum şiirim
Acısı çok…
Onu yazamıyorum, kaleme kolay değil şiirim
Artık hoşça kal!
