Kızımıza Kavuştuk 🙏

“Hanemize Güneş doğdu!” 🌞🌞🌞🌞🌞

Şükürler olsun Yarabbim kızımıza kavuştuk. 💖 39+0’da “Merhaba!” dedi bize ve dünyaya güzel kızım. Bir önceki yazımda son 15 gün demiştim ama halbuki son sekiz günmüş. 16 Ağustos 09:45’te doğdu uğur böceğim. Suyumun gelmesiyle başlayan doğum süreci biraz üzdü bizi başta ama bebişimiz sağlıkla doğduğu için gerisinin hiçbir önemi kalmadı sonra. 

Yalnız şunu söylemeden edemeyeceğim; her şey yolunda giderken sırf doğum sancısından korktuğu için planlı sezaryen isteyenlerin aklına şaşarım arkadaş. Spinal ile uyuşturulup saatlerce göğsünden altını hissetmemek, korkunç ağrılar… Her şeye katlanılıyor bebek için o başka mesele. Ben üç gece boyunca uzun oturarak uyudum ağrıdan ama gık demedim. Bebeğim iyi olduğu için gözümde başka bir şey yoktu. Zaten başka çaremiz de yoktu bizim, mecbur sezaryen oldum. Miyomlarım yüzünden sancım başlamadı, suni sancı da bebeğin strese girmesine ve kalp atışlarının zayıflamasına sebep oldu. Hatırlamak bile istemiyorum. Aklıma geldikçe ağlıyorum hala. Koştura koştura sezaryene aldılar bebeğe bir şey olmasın diye. O yüzden benim lafım benim yaşadığım durumu yaşayanlar için değil. Keyfi olarak sezaryen isteyenleri anlamıyorum çünkü sonrası birazcık (!) zor. Henüz anne olmamış arkadaşları korkutmak istemem ama bunları yazmam lazım tarihe not düşmek adına. Tabii benden 7.5*5.5 büyüklüğünde bir miyom da aldılar bebeği çıkarttıktan sonra. O yüzden benim iyice ameliyat gibi ameliyat oldu doğumum. Ağrılarım da o yüzden fazla olmuş olabilir. Aman olsun be! Güneş iyi ya, gerisi tırı vırı. Zaten 4 güne falan baya toparlandım.

O kadar güzel ki… 💕💕💕 İnsan her şeye katlanıyor. Şimdi 18 günlük oldu canım kızım. İyice etrafı izlemeye falan başladı. Görmüyor diyorlar ama bana görüyor gibi geliyor valla. Gözümün içine içine bakıyor minik kuzum. Ama… Doğum sonrası bu ilk günler biraz zormuş gerçekten. Söylüyorlardı da pek sallamıyordum. Haklılarmış! Bir kere çok minik. Ve bu hayatta sadece sen varsın onun için bu ilk günler. Senin kokunu istiyor güvende hissetmek için. Senin memeni istiyor karnını doyurmak için. Ağlamaktan başka kendini ifade şekli yok. Sen ise ne nasıl tutacağını biliyorsun, ne nasıl emzireceğini… Emzirmek acayip uyku yapıyormuş bu arada, yeni öğrendim. O minicik bebeği emzireceğim derken sen de uyuyakalıyorsun. 😅 Elinde değil yani öyle bir bastırıyor ki uyku engel olamıyorsun. Bir de sabahın 4’ü olduğunu düşün ve ekle bu kompozisyona. Gözlerini açık tutmak mümkün değil. Ne yapayım valla bütün önlemleri alıyorum. Eğer içim geçerse bile çocuğun güvende olacağından emin olarak emziriyorum. Zaten içim geçiyor sonra hemen uyanıyorum. Öyle fosur fosur uyunmuyor tabii.  

Çok güzel be! Vallahi de billahi de çok güzel. Şükürler olsun Yarabbim. 🙏🙏🙏🙏 Evet, bu ilk günler zor. 12 saat emzirmekten sırtım, kollarım ağrıyor. Bitmek bilmeyen bir kanama, sürekli uyku basması, bir de idrarda yanma falan gibi doğumun diğer yan etkileri… Zor ise zor. Lafım yok. Ve fakat çok güzel! Bu ilk günler de geçecek ve kendi düzenimize gireceğiz nasıl olsa. Sağlık olsun yeter ki!

Bir de tabii kendine vakit ayıramamak gibi bir sorun da var malumunuz. 12 saat emzirerek kendine nasıl vakit ayıracaksın ki? Şu yazıyı bile üç parçada yazdım. Çünkü şu sıralar her şeyi Güneş Hanım'a göre planlıyoruz. 😊😊

Bir de şunu söylemek istiyorum. Dün gece “Venom” vardı televizyonda. Jemmoo ile gitmiştik vizyondayken. Ayy böyle içim nasıl bir tuhaf oldu, burnumda tüttü o gün ve gece resmen. Şu manyak salgın yüzünden o kadar uzun zaman oldu ki sinemaya gitmeyeli. Hatta geçen Jemmoo ile hesapladık, iki sene önceymiş birlikte en son sinemaya gidişimiz. Sanırım bir süre daha gidemeyeceğiz. Olsun, varsın. Yeter ki sağlık olsun dedim ya; salgın bitsin İnşallah en kısa zamanda, Güneş de sağlıkla büyüsün, ben olmadan birkaç saat anneanne ile babaanne ile kalabilecek duruma gelsin, gideriz sinemaya nasıl olsa değil mi?

İlk gezmemizi yaptık bile zaten kızımla. Geçen hafta sonu babası aldı bizi, dedesinin yanına götürdü kaplıcaya. Dedesi adını okudu kızımın, duasını verdi çok şükür. 🙏 Hem Güneş de hemen hemen hiç huysuzlanmadı orada. Sadece anneyi tanıyorlar bu ilk günler diyorlar ama bana pek öyle gelmiyor. Babasını da tanıyor bence. Babası var yanında diye bu kadar huzurlu ve keyifliydi sanki. Zaten babasının sesini duyunca hayran hayran bakıyor. Ben de çok beğenirim valla Jemmoo’nun sesini. Karakteristik bir sesi vardır ayıptır söylemesi. 😍

Ay böyle işte arkadaşlar… Çok keyifli, anlatamayacağım kadar duygusal, sevgi dolu bir süreçten geçiyorum. Evet, birazcık zor ama olsun. Her şeye değer! Çok şükür, bin şükür…

Benden bugünlük bu kadar. Bir daha ne zaman yazarım bilemiyorum.

Kendinize iyi bakın e mi?

Öpüyorummmm… 💋

Son 15 Gün 💖

Merhaba Sevgili Arkadaşlar,

Yine bir süredir yazamadım, farkındayım. Yaz biraz daha çabuk geçiyor sanki. Yazlık işleri hiç bitmiyor, her fırsatta denize girmek istiyorum, çok sıcak olduğu için gözüm hiçbir şey görmüyor falan filan. Geçen hafta neydi öyle ayol?? Ağzımıza ağzımıza fön makinesi tutuluyor gibiydi. Aman Yarabbi! Lanet bir sıcak hava dalgası yaktı geçti her yeri zaten, bizleri de perişan etti. Hem fiziksel hem kalbi yana yana geçirdik son bir hafta, on günü. 😞 Hala da tüm yangınlar kontrol altına alınamadı ama bir-iki güne kadar o da olacak İnşallah. 🙏 Manavgat’a yağdığı gibi tüm ülkeme gümbür gümbür yağmur yağsın da içimiz soğusun Allah'ım ne olur...

Diyeceğim o ki o korkunç sıcaklarda ve dört bir taraf yangın yeriyken içimden hiçbir şey yapmak gelmedi. 

Öncesinde ise Kuşadası’ndaydık hep birlikte. O kısım güzeldi işte. Çok şükür Yarabbim. 🙏Hep birlikte kutladık bayramımızı. Doğmuş çocuklar ve daha doğmamış minnoş ile! 💕💕💕Ve patili çocuklarımız ile tabii ki. 🐾🐾

Bayramın en güzel tarafı; Jemmoo Junior 1 Numara'nın kardeşini dört gözle bekliyor olduğunu, şimdiden çok sahiplendiğini ve bir kardeşi daha doğacak diye çok heyecanlandığını görmek oldu. Çok mutlu oldum, çok duygulandım. 😊 Jemmoo Junior 2 Numara’da henüz böyle bir heyecan yok ama önemli değil. O daha ağabey olmayı bilmiyor. Kardeşi dünyaya gelince o da öğrenecek. Ve eminim o da kardeşini çok sevecek. Güzel Allah’ım, minik kızımı ağabeylerinden ve bizlerden hiçbir zaman ayırmasın İnşallah! 🙏🙏🙏

Şaka maka yüzdük yüzdük kuyruğuna geldik. Normal doğum zamanına son 15 gün kaldı. Elbette ufaklık bir sürpriz yapmazsa! Baş aşağı dönmüş, rahmi açmaya başlamış bile fındık faresi. 😅😅 Artık her hafta kontrole gidiyoruz. Önümüzdeki Perşembe NTS’ye gireceğim, onun da ne menem bir şey olduğunu öğrenmiş olacağım en sonunda.

Size yemin olsun zerre kadar korkum yok sancıdan, acıdan. Tek duam, kızımın sağlıklı bir şekilde dünyaya gelmesi ve onu doya doya koklamak. Ben de iyi olayım tabii. İyi olayım da kızıma güzel güzel bakayım. Bol bol sütüm de gelsin ve kızıma yarasın İnşallah. Başka da ne isteyeyim? Çok şükür, bin şükür. 🙏

Bu arada, son 15 gün ama bende pek bir şişlik falan yok Maşallah. Bunu da denize girmeye bağlıyorum açıkçası. Malum deniz süper bir detoks yatağı. En iyi toksin arındırıcı ve ödem attırıcı. Ben 38. haftaya giriyorum artık ama kayda değer bir şişlik yok gerçekten, herkes şaşırıyor. Arkadaşlarım bu haftalarda ağız, burun birbirine karışmış olarak dolaşıyorlardı. Gözler mözler patlayacak gibi, ayaklar 2 numara büyümüştü falan. Dediğim gibi galiba deniz bana iyi geliyor. Bize daha doğrusu. 😍

A tabii sabit şişlikler var. Onlar kaçınılamaz ve önlenemez şişlikler.  Memeler şiş tabii ki. Süt fabrikası. 😅 6 ay, bir sene süt verecekler. E kolay değil. Genital bölgede de şişlik var haliyle. O, doğumdan sonra hızla düzelecek. Ancak... Benim en çok garipsediğim hemoroidler! Yani bunu yazmadan edemeyeceğim, o hemoroidlerden hepimizde var biliyorsunuz. Bir sıkıntı olduğu zaman şişiyorlar. Normal zamanda şişme ile birlikte kabızlık, kanama, ağrı falan gibi başka problemler de oluyor. Ve tedavi edilmeleri gerekiyor. Vesaire vesaire... Hamilelikte durum biraz farklı. Sanırım 5 aydır falan patlayacak gibi şişmiş durumdalar. Dokunduğum zaman içim ürperiyor. Ve fakat ne ağrı, ne kanama ne bilmem ne. Hiçbir şekilde rahatsızlık vermiyorlar. Büyük ihtimalle doğumla birlikte onlar da hızla sönecek.

Zaten normalde rahatsızlık veren şeyler hamilelikte rahatsızlık vermiyor. Öyle ilginç bir durum. Bunun da en müthiş örneği kabızlık! Hemoroidlerden bağımsız olarak aylarca Progestan kullanmanın yarattığı bir kabızlık yaşadım mesela. Hem de uzun bir süre. Normalde bir gün kabız olsam (ki ona kabızlık denmez) acayip rahatsız olurum. Ağlamışlığım bile vardır. Jemmoo bilir. 😆😆😆Olay olur benim tuvalete çıkıp çıkmamam hahahahaha. 😂 Hamilelikte 3 gün kabız olup hiç rahatsızlık duymadım. Ve bu durum uzun süre 3 günde 1 olarak devam etti. Zerre kadar etkilemedi beni.

Diyeceksiniz ki sen hamileliği çok sevdin zaten, o yüzden sana hiçbir şey batmıyor. Evet, gerçekten hamileliği çok sevdim. Östrojen sarhoşu oldum, her şey beni mutlu ediyor. Ve fakat hiç ağrım, sızım olmadı değil. Bayadır bacak ağrılarım var mesela, gece uykudan uyandırıyor. Hiç şikayet etmiyorum ama bu ağrı olmadığı anlamına gelmiyor. Varsa var derim yani. Kabızlık böyle olmadı. Rahatsız etmemesi benim yok saymamdan ötürü değil. Gerçekten rahatsız etmedi.

Neyse arkadaşlar, yine çenemi kimseler tutamıyor. 😛 Özlemişim sizi. Hem sizi özlediğimden hem de özellikle ilerde kızım okusun diye bu yazıyı  kaleme almak istedim. Ona hamileyken ne kadar mutlu olduğumu bilsin istiyorum. Ve ona hayırlısıyla kavuşmak için gün saydığımı. 👶💕😍🙏

Yüce Rabbim, bu yolda kimseyi oyalamasın. Sağ salim bebişlerimize kavuşmamızı nasip etsin İnşallah! 🙇🙇🙇

Hepinizi sevgiyle kucaklıyorum. İyi Pazarlar olsun! 💚