Kış sabahlarını çok sevdiğimi hatırladım tekrar. 🌁 Gerçi bu aralar çok erken kalkmıyoruz ama yine de Güneşışığımı okula bırakırken gri ve soğuk oluyor hava hala. Ve ben buna bayılıyorum tuhaf bir şekilde. Belki de tuhaf değil...
Muğla zamanlarımı hatırlatıyor bu hava biraz da sanırım. Tabii çok yoğun bir kömür kokusunu da eklemek lazım bu portreye. Biliyor musunuz o zamanlar kömür kokusunu bile severdim. İnanılır gibi değil. Yaş büyüdükçe ve her şeyden daha çok korkmaya başladıkça sevmez oldum. Hele doğumdan sonra aman Allah'ım... Direkt "Çocuğum zehirleniyorrr, yetişin komşularrrr!!!" duygu durumuna giriyorum hava kirli olunca. HEHEHEHE! 😅 Biliyorum, abartmamak lazım. Törpülüyorum yavaş yavaş kendimi. Jemmoo da baya yardımcı oluyor bu konuda sağ olsun. 😌
Ayy bir de bugün karşılaştığım manzaradan bahsetmem lazım size. Yeni açılan İzmir Bayraklı Şehir Hastanesi'ne gittim bugün. Virüslerden virüs beğen dünyasının güzidelerinden birinin taraması için. (Allah'ım ne olur geçmiş bitmiş olsun. Amin. Amin. Amin. 🙏🙏🙏🙏 Çok şükür Yarabbim...) İşim bitti, arabaya bindim gidiyorum. Benim gittiğim poliklinik binasının üstünde bir bina daha varmış. (Hastane zaten Bayraklı'nın tepelerinde. İzmirliler bilir.) Daha yukarıdaki binayı gelirken görmemişim. Bir de baktım ki ne yazıyor: YÜKSEK GÜVENLİKLİ ADLİ PSİKİYATRİ HASTANESİ. Hava da aynen biraz önce dediğim gibi gri, puslu ve soğuk. Kendimi bir korku filminin içinde zannettim bir an. Böyle aşağıdan yukarıya ürperti geldi Yarabbim. Hemen aklıma "Zindan Adası" geldi. (Çok güzel filmdir bu arada.) Tüylerim diken diken döndüm hastaneden.
Ben ve tüm ailem çok iyi olalım her zaman İnşallah ve güzel Rabbim herkese şifa versin. Nerede varsa... 🙇
Hepinizi öpüyorum!
💖
