Roman Gibi Biraz

Çok sevgili dostlarım,

Şükür kavuşturana! Blogçuğumu yine ihmal ettim bu aralar farkındayım. Araya bir sürü başka şey girdi her zamanki gibi. Hem iyi şeyler hem biraz kötü şeyler. Jemmoo anjiyo oldu dördüncü kez. Anjiyo öncesi bir hafta da gergin ve yorucu bir bekleyişle geçti takdir edersiniz ki. Aynı günde üç hastane dolaştık mesela geçen Salı. Çok şükür ki tertemiz çıktı hem anjiyo sonucu hem de diğer tüm tahlillerin sonuçları.🙏🙏🙏🙏 Yorgunluk, gerginlik hepsi unutuldu. 😊Sağlık söz konusu olduğunda geri kalan her şey anlamını yitiriyor. Şükürler olsun Yarabbim.

Tabii biz endişelerden endişelere gark olurken olan bitenden habersiz ve herkes bir arada olduğu için halinden çok memnun olan bir kişi vardı. Güneşışığımız! 😍 Canım kuzum çok küçük olduğu için anlayamıyor tabii anjiyo manjiyo. Tam aksine; hala, dede, babaanne burada diye ve tabii babayı ve abileri sürekli gördü diye nasıl mutlu oldu nasıl... Yavru kuş.

Jemmoo ve herkes sağlıklı olduğuna göre güzel haberlere gelebilirim.💜 En büyük hayallerimden biri bir gün roman yazmak dedim mi acaba bu sayfalarda hatırlayamadım şimdi. Demiş olmam lazım. Demediysem diyeyim. Üç hayalim var arkadaşlar ancak şunu belirtmeliyim ki bunlar sadece akademik ve kariyer odaklı olanlar:

1.      1. Doktora eğitimimi tamamlamak

2.      2. Rusçayı, İngilizce seviyesinde olmasa bile günlük hayatı idare edebilecek şekilde konuşabilmek

3.      3. Roman yazmak

Roman yazmak aslında akademik/kariyer odaklı bir hedef olarak görülmeyebilir belki çünkü ben yazmaktan çok keyif alıyorum ve henüz bu işlerden para kazanabilmiş değilim. Roman yazdığım zaman da çok para kazanacağımın garantisi yok ama ben kendimi tamamlamış olacağım. Nasıl anlatayım daha anlaşılır bir şekilde bilemedim ama siz anladınız beni bence. 

Doktora ya da Rusça da bana para kazandıracak mı belli değil aslında ama ben bunlardan da çok zevk alıyorum ve maddi getirisi olmasa bile benim niteliklerim fazlalaşacak. Bu da benim için önemli bir şey. Kendime bunları yakıştırıyorum arkadaşlar kısacası. 😎 Allah’ın izniyle hepsini gerçekleştireceğim.🙏

Velhasıl-ı kelam, roman yazma işine kıyısından köşesinden girmiş bulundum. Yine enteresan bir şekilde ve çok hızlı oldu her şey. Bir duyuru gördüm, kolektif roman projesine katılmak isteyenleri davet eden bir duyuru. Hemen mail attım, birkaç saat sonra kendimi bir WhatsApp grubunda buldum. Editörümüz ve aynı zamanda projenin mimarı olan hanım bize açıklamaları yaptı, biz de kabul ettik. Ve hop… Yazmaya başladık. On sekiz kişilik bir ekip olduk çünkü roman on sekiz bölümden oluşuyor. Sabit bir girizgah ve senaryo var elbette. Ancak, herkes kendi payına düşen bölümü nasıl gönlünden geçtiyse öyle yazdı. Biri kurban bölümünü yazdı, biri dedektif, biri otel vesaire…  Bendeniz de sonuç bölümünü yazdım sevgili dostlar. 📕✏

Değişik bir çalışma olduğu kesin. Ben de merakla bekliyorum. Kitap elime henüz geçmedi, geçer geçmez hemen okuyacağım. On sekiz farklı yazarın yazdığı on sekiz farklı bölümden nasıl bir roman çıktı sorusu gerçekten heyecanlandırıyor beni.

Ama… En çok heyecanlandığım ve sevindiğim kısım şu oldu; kitabın kapağı ben bölümü nasıl bitirdiysem o şekilde tasarlanmış. Birebir aynı. Bu durum beni çok mutlu etti. Ön izlemeyi görür görmez gözlerim parladı. Çok hoşuma gitti ve gururlandım vallahi, sizden saklayamayacağım. 😏Umarım romanımız da bir bütün olarak okumaya değer, akılda kalacak bir çalışma olmuştur. Bekliyoruz bakalım. 💥💥

Bir başka güzel haber ise okur/yazar söyleşilerine devam edeceğim haberi. Hem de kendi imkanlarımla ayarladığım söyleşiler haricinde ÇYDD ile de çalışacağım artık. 9 Şubat’ta toplantımız var. Sonrasında planlama yapacağız. Çok güzel değil mi? Evet bu söyleşilerden de para kazanmıyorum ama kitaplarım satılacak. Bu da harika bir şey elbette.

Bitirmeden son bir şey daha söylemek istiyorum. Ben, bugün bu yazıya başlarken tarih 16 Ocak’tı. Yani anneanneciğimi kaybedeli tam üç sene oldu bugün. Canım babam bile gideli bir buçuk seneyi geçti. Onları çok seviyorum ve çok özlüyorum. 💛💛 Nurlar içinde uyusunlar. Bizi merak etmesinler, bizler iyiyiz çok şükür. Bu fani dünyadaki bizler, birbirimize sahip çıkarak her zaman iyi olmaya çalışacağız. Allah utandırmasın.

İyi geceler.

🙇

 

44 Oldum! 💝💝💝

Merhaba Dostlar!

28 Ekim'de 44 oldum çok şükür. 🙏 Ne güzel şey bir doğum günümü daha sağlıkla, keyifle kutlamak! 💗 Vallahi de billahi de hiç dertlenmiyorum yaşlanıyorum falan diye. Böyle yaşlanmaktan daha güzel ne olabilir ki? Elbette bir takım emareler var artık 20'li yaşlarda olmadığıma dair. Gözkapaklarım mesela... Ne yapalım yani, kaldırtırız çok sorun olmaya başlarsa. 😁Ya da her gün başka bir yerimin ağrıması da listeye girebilir. Daha yeni ortopediye gittim hatta bu yüzden. E olacak bunlar arkadaş! Elbette, dört yaşında bir ufaklığın peşinde koşturmak ve sıcaklar nedeniyle yogaya ara vermemin de etkisi büyük. Neyse, yarından tezi yok başlıyorum tekrar yogaya. O beni baya rahatlatacaktır, eminim. 

Çok güzel bir hafta oldu vesselam. Benim doğum günüm Cumhuriyet Bayramı Arifesi de olduğu için ayrıca anlamlı tabii ki. 🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷 Minik kuşumuzun da 29 Ekim töreni vardı Perşembe akşamı. Allah'ım bayılıyorum onları sahnede izlemeye. Gerçi bizimkilerin sınıfı çok iyi hazırlanamamış ama sağlık olsun. Bir kere öğretmen değişikliği yaşadılar, büyük sınıf oldular diye iki senedir alıştıkları öğretmen değişti. Öğretmen değişikliğine alışmaya çalışırken tören hazırlıkları başladı falan filan. Yine de güzeldi tabii ki. Zaten önemli olan onların müthiş bir performans göstermeleri değil, milli bilincin yerleştirilmesi. Müthiş performanslarını sene sonu gösterilerinde sergiliyorlar fazlasıyla. 😍Ay nasıl güzeldi geçen seneki modern dans gösterisi... Sanırım bu sene de halk oyunları olacak. Bakalım, göreceğiz. Keyifle, sağlıkla gelsin ne gelecekse!

Bu sene sınıfımızda bir farklılık daha var. Şahane bir farklılık! Melek var bu sene. 💛Canım Melek, minik Melek... Melek'imiz, Çocuk Esirgeme Kurumu'ndan bir çocuğumuz. Aslında, benim minnoşumun sınıfından bir yaş büyük ama ilk defa kreşe geldiği için bizimkilerle birlikte eğitim görüyor. Kendi yaşıtlarıyla olsa adaptasyon sorunu yaşayabilir. Geçen hafta veli toplantısında öğrendim Melek'i. Ağlamamak için zor durdum tahmin edersiniz ki. Okulumuza olan sevgim ve güvenim de bir kat daha arttı. O kadar güzel bakıyorlar ki Melek'e. O kadar güzel anlatıyorlar ki onu. Bizim çocuklarımızdan asla ayırmıyorlar. Melek okula başladığı için o kadar mutlu ki... Hep yüzü gülüyor tatlı çocuğumun. Ömründe ilk defa tiyatroya gitti muhtemelen geçen hafta. Ömründe ilk defa yılbaşı hediyesi alacak bu yıl. En doğru okul olmuş onun için diyebilirim. 

Bir de bizim çocuklarımız da o kadar iyi kalpli ve sevgi dolular ki... Hemen bağırlarına bastılar Melek'i. Bugün oyuncak günüydü mesela, Güneşışığım oyuncağını Melek ile paylaşmış. 💕💕💕Birlikte oynamışlar. Uzay da etkinlik yaparken yardım ediyormuş. Gösteriyormuş ona nasıl keseceğini, nasıl çizeceğini. Tabii bilmiyorlar Kurum'dan geldiğini, bilseler de anlayamayacaklar zaten. Sadece dikkatlerini bir şey çekmiş, Güneş anlatmıştı bana. "Anne" diyormuş öğretmenlere ilk geldiğinde saçının teline kıyamadığım çocuk. Ben de ilk defa okula geldiği için ne diyeceğini bilemediğini ama öğreneceğini anlattım kızıma ses tellerim acıyarak. 

Çok da uzatmayayım, gözlerim doluyor. Yazmaya bile dayanamıyorum. Ama merak etmeyin, biz Melek'e çok güzel bir doğum günü partisi düzenleyeceğiz okul müdürümüzle. Allah razı olsun, kimse yardım teklif etmese de müdürümüz zaten ne gerekiyorsa yapacakmış. Hiçbir konuda eksik bırakmayacağını, içimin rahat etmesini söyledi defalarca. Yine de ben bir şeyler yapmayı çok arzu ettiğimden birlikte organize edeceğiz partiyi. Melek kızımıza gönlünce bir doğum günü yapacağız İnşallah Yarabbim. 🙏🙏🙏

Karanlığın içinde aydınlık, aydınlığın içinde karanlık misali bu hüzünlü hikayede en mutlu olduğum şey ise sınıftaki ve okuldaki diğer çocukların son derece sevecen, merhametli, dünya tatlısı varlıklar olmaları! 🥰🙏🧿 İnsanın aklı almıyor. Çocukların çoğu böyledir aslında. Bizler de böyleydik. Peki nasıl ve ne zaman birer canavara dönüştük? Akıl alacak, gönül kabul edecek gibi değil ama gerçek maalesef.

Artık bitiriyorum. Sizi de biraz üzmüş olabilirim ama dediğim gibi içinizi ferah tutun. Melek için elimizden geleni yapacağız. Güneşışığım'ın, Melek'in ve tüm çocukların bahtı açık olsun İnşallah güzel Rabbim! Yaşadıkları dünya, görecekleri gelecek yürekleri kadar güzel olsun. Amin.

O sebepledir ki arkadaşlarım; keyifle, sağlıkla ve sevdiklerimle birlikte aldığım her yeni yaş için binlerce kez şükürler olsun. Büyüklerin dediği gibi bu hayatta neler var neler...

Hepinizi öpüyorum, sevgiler...

😘