2. Gün

Mesai saatlerinin yeni bittiği şu dakikalarda kafamda "quantum bilgisayarlar", "constant data" ıvır zıvır. Sanki çok berrakmışım gibi üstüne tuz biber 😔

Neyse efendim, bugün bu işyerinde tam tamına 2 senemi doldurmuş bulunuyorum. Ve evet çok kısa bir zaman içinde ayrılacağım. Zaten bende bir nevi sıkılma problemi var. Belki bu Prozac dönemi bu sorunuma da çare olur.

Bu yaşımda o kadar çok şey öğrendim ki kendimle ilgili, sayısı çok. Hatta desperate time kabilinden sayacağımız bu dönemde artan frekansla öğrenmeye devam ediyorum.

Neler öğrendiğimi de yazacağım ama şimdi değil. Sanırım biraz daha cesaret toplamam gerekiyor. Ayrıca, vapura yetişmeliyim.

Yarın umarım daha rahat yazabileceğim bir atmosfer yakalarım.