İyi ki Geldin!

İyi ki Geldin!
Burası benim son derece genel, özel alanım; umuma açık, gizli odam. Hoş geldin :)))

12 Şubat 2017 Pazar

Sıfırlamak

Oturdum iki saattir şirket bilgisayarımı temizliyorum. Telefonu daha önce temizlemiştim, sadece yarın hat değişimi yaparken hatta ne kalmış onlara bir bakacağım. Sonra sen sağ, ben selamet. Bu minik bilgisayara 2 yılım kaydolmuş tabii. Az buz değil. Öyle sakıncalı bir şey yok elbette, ne olacak zaten. Ama yine de yok efendim beğendiğim cümleler, yok efendim vize dilekçelerim ıvır zıvır... Başkalarının görmesine gerek yok.

Tuhaf olan ben zevk alıyorum böyle temizlik işlemlerinden. Bulaşık yıkamayı falan da bu yüzden seviyorum herhalde 😩😩😩 Gerçekten insan psikolojisi çok garip çok!!!

Başka bir şey daha var mesela; bir konuya yaklaşımın genel karakterindir bence. Yani tutucu bir insan isen her konuda tutucusundur. Giyim tarzında da, arkadaşlıklarında da, evinin dekorasyonunda da, işyerindeki ilişkilerinde de, okuduğun kitaplarda, yediğin cipslerde, denizine girdiğin sahillerde bile. Ya da ne bileyim, merhametli bir insan isen yine canlı/cansız her şeye merhamet duyuyosundur ayırmadan. Ağaca, böceğe, buzdolabına bile. Hatta daha da ileri gideyim, düşmanına bile! Şahsi düşmanına da toplumsal düşmanına da.

Başa dönecek olursak, ben değişik bir zevk alıyorum temizlemekten, toparlamaktan. Bir şeylerin bitmesinden ve yeniden başlamasından. Yeni başlangıçlar yapmaktan. Sıfırlamaktan, sıfırlanmaktan... O yüzden mutlaka bitiririm başladığım kitapları, yarım kalan şeyler rahatsız eder beni. Yüksek lisansı önce bırakıp, sonra aftan yararlanıp bitirdiğimde duyduğum hazzı ifade edemem. Başladığın işi tamamlayabilmek çok güzel... Ama yarım bıraktığın bir işi bir süre sonrasında uygun koşulları sağladığında dönüp, kaldığın yerden tamamlamak paha biçilemez! Biten ilişkime de bu gözle bakıyorum galiba...

Ayrıca, bugün "illuminatus" oldum. Onunla ilgili. Klik klik tetris tuğlaları oturdu yerine. Meğer beş para etmez oldukları için benimle aynı havayı soluma, sesimi duyma ihtimallerine bile tahammül edemiyormuş. Beni üzen, bana hak ettiğim gibi davranmayan herkesten korumaya çalışmış beni hep. Ve hala öyle! Bugün bir daha sevdim sanırım. Boşuna deniz fenerim olmadığını biliyordum...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder