İyi ki Geldin!

İyi ki Geldin!
Burası benim son derece genel, özel alanım; umuma açık, gizli odam. Hoş geldin :)))

2 Mart 2017 Perşembe

İllüzyon mu Gerçek mi?

Bazen aklım karışıyor. Size de oluyor mu bilmem. Bir şeyi gerçekten istiyor muyuz yoksa çoğu insanda var ve bende de olmalı kaygısına mı düşüyoruz? Bir arkadaşımızı gerçekten seviyor muyuz yoksa bir çıkar ilişkisi içinde miyiz? Sinirlendiğimiz, kırıldığımız zaman bunlar gerçekten oluyor mu yoksa bencillik mi yapıyoruz? Ya da kendimizden çıkaramadığımız acıları, elimize ilk geçenden çıkartıyor olabilir miyiz? Bilemiyorum. Kendimi anlamakta da zorlanıyorum işte.

Psikiyatristim "bakış açısı" demişti ya, belki her şey onunla ilgilidir. Şöyle bir örnek yardım etsin; sen özel günlerin hatırlanmasını çok önemsiyorsundur ve senin için bu günlerin hatırlanması açık bir kanıttır duyulan sevgiye dair. Sevgilin ya da en yakın arkadaşlarından biri için böyle değildir mesela. Kendi doğumgününün bile unutulmasını dert etmiyordur. O yüzden asla bir gösterge değildir onun için. Vee tut ki senin doğumgününü kutlamayı unuttu!!! Eyvahhhh, aman Tanrım 😱😱😱😱😱😱 Seni gerçekten sevmiyor galiba... Böyle bir saçmalık olabilir mi?? Aynısını sen ona yapsaydın yani sen onun doğumgününü unutsaydın, o bunu dert etmeyecekti. Dolayısıyla, senin sevgini asla sorgulamayacaktı. Ama sen onu bir kalemde harcadın ve onun ruhu bile duymadı! Burada bir sorun yok mu? Birbirimizin bakış açısına geçmeye tenezzül etmemiz gerekmez mi? "Benim bakış açım en doğrusudur!" diyerek saplanıp kalmak, gerçek duygularımızı taşımaya nasıl yetebilir? Ben senin karşında hiç eğilip, bükülmeyeceksem, seni anlamaya çalışmayacaksam, seni gerçekten seviyor olabilir miyim?

Dedim ya işte aklım karışık 😕Ben bu aralar "anneliği" sorguluyorum mesela. Bencillik mi yoksa fedakarlık mı? Karar veremiyorum. Sadece buna kodlandık diye anne olmalı mıyız? Dünya çok zor bir yer, bizi neler bekliyor hiç bilemiyoruz. O minicik beden(ler)i ömür boyu koruyup, kollamaya çalışmak da müthiş bir fedakarlık, şüphesiz! Ama doğru mu? Bilmiyorum. Ya anne olmayı bu dünyaya bir miras bırakmak için istiyorsak? Kendimize yoldaş olsun diye doğuruyorsak? Yaşlılığımızı, hastalığımızı garanti altına almaya çalışıyorsak? Bu yaklaşım bana hiç doğru gelmiyor. Evet kimse yalnız kalmamalı, katılıyorum, hem de tüm kalbimle ama olanlarla idare edelim. Yalnız kalmamak için bir canlı dünyaya getirmek???? Çıkamıyorum işte işin içinden.

Muazzam bir şey bana göre, onu da belirteyim. Mucize 👶En çok istediğim ve en çok korktuğum şey...

.............................

İllüzyon kelimesinin bir anlamı da göz bağı imiş. Bir kendimize soralım bence. Hatta sık sık soralım. Olaylara, kişilere çıplak gözlerle mi bakıyoruz? Yoksa bir bağın arkasından mı bakıyoruz?

Mutlu ve gerçek geceler...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder