Yeni Bir İş?

Yeni bir iş projemiz var gündemde ve bu beni çooook heyecanlandırıyor!!! Gayet kurumsal bir yer olduğu için şehrin dışında olmasını hiç önemsemiyorum. Doğruyu söylemek gerekirse, şehrin dışında olması işime geliyor. Neden? Çünkü taşınacağım!! 🔑🏡 Aslında bunu çoktan yapmalıydım ama şartlar, ailevi durumlar vs. sebebiyle kendime ait bir evim olmadı hiç.

Bana sorarsanız bu çok "must" bir durum. Her yetişkin insanın bir süre kendi evinde, tek başına yaşaması lazım. Çok ciddi yalnızlık fobileriniz falan yoksa tabi. Ya da tek başına kalmaya engel bir hastalık, Allah korusun! Neden bu kadar iddialıyım bu konuda? Çünkü kendimden biliyorum. Baba evinden koca evine (Birlikte yaşamanın evlilikten bir farkı olmadığı için böyle söylüyorum.) geçtim direkt. (Üniversite dönemindeki apart hayatını saymıyorum. Tek başıma da değildim. Hep arkadaşlarım vardı. Ev bile değildi üstelik, aparttı.) Ve anlıyorum ki hiç kendimi bulamadım ben aslında. Bu iki ev de benim evim, iki evde de bu hayatta beni en çok seven insanlar var, hiç bir lafım yok. Ama... İki evde de farklı baskılar, farklı beklentiler...

Elbette birileriyle yaşamak zor, en yakının olsa bile! Lafım o değil. Ancak, ben daha kendim ne istiyorum bu hayattan doğru düzgün anlamamışım ki!!! Her gün kendimle ilgili yeni bir şeyler keşfediyorum bu aralar, Prozac mı sebep nedir? 😉😉😉Öyle ki ölüm-kalım meselesi yaptığım şeyleri salt tutkuyla istemiyormuşum aslında. Baskıya dayanamamışım, hırs yapmışım, gurur yapmışım, inat yapmışım. Sonuçta, ben ben değilmişim işte bir şeylere ısrar ederken, oldu/olmadı diye kavga ederken. Hatırlarsanız daha geçen gün olaylara çıplak gözle bakmaktan bahsetmiştim. Sanki kendim çok yapabiliyormuşum gibi...

Jemmo'nun dediği gibi benim biraz yalnız kalıp, kendimi keşfetmem gerekiyor aslında. Şöyle kutu gibi bir evim olsun, mümkünse zemin kat. Bahçeden yararlanıp kedi, köpek beslemek istiyorum İnşallah! 🐈🐕Eşim, dostum gelsin ziyaretime. Ne istiyorsam onu pişireyim, istersem sabaha kadar oturayım (Bu biraz ütopik tabi, bu kadar uykucu bir insan sık sık sabahlayamıyor!).

.................................

Bakalım bu hafta bir şeyler belli olur belki de. Hayırlısı... 🙏 Yalnızlığa da çok alışırım diye korkuyorum bir yandan ama böyle bir dönem tecrübe etmem benim için kaçınılmaz bir ihtiyaç. Alışırsam da alışırım ya! Ev içinde çok geçimli olduğum söylenemez zaten. Belki ben yalnız yaşaması gereken tiplerdenimdir. Kim bilir?

Beynimin içi fır döndü! 😊😊😊😊😊 Ama biliyorum, güzel olacak. Her zaman söylerim, "yeni"yi severim ben.

Bu arada tiyatro kursu, Bachata öğrenmek vs. namümkün şimdilik. Bakacağız, belki ileride?

Haydi bakalım yatayım artık, yarın yoğun geçecek.

İyi gecelerrrr...