Kısacık bir şey paylaşmak istiyorum arkadaşlar bu yazıda. Sonra da yatacağım. Zira çok yorgunum. Yarın da eğitime gidiyorum vesaire. (Tabii önce bir şekilde mutfağa giren osuruk böceğinin icabına bakmam lazım...🙄)
Dün gece için bu evde son gece dedik ama bak öyle olmadı işte. Bir aksilik oldu, taşınma faslı yarına kaldı. Demek ki neymiş? Sen istediğin kadar "son" de, son değilse olmuyormuş. İnsanız yahu, her şey bizim planladığımız gibi gitmiyor işte! Her zaman bilemiyoruz neyin son, neyin başlangıç olduğunu. Hakeza neyin doğru, neyin yanlış olduğunu da! O yüzden, kasılmayalım bu kadar e mi?
Yine Mevlana'dan bir öğüt ile veda ediyorum size... Son iki yazımla manidar. (Mevlana diye biliyorum ama yanılıyor olabilirim.)
Hiçbir şey için ‘benimdir’ deme. Sadece de ki, ‘yanımdadır.’ Çünkü ne altın, ne toprak, ne sevgili, ne hayat, ne ölüm, ne huzur, ne de keder, daima seninle kalmaz.”
İyi geceler olsun... 🌃
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder