Bal arısı - Canım Anneannem

Ben şimdi nasıl yazayım, nasıl anlatayım sizlere bilmiyorum. 40 yıllık arkadaşımı ebediyete yolladım. Neşe ve dert ortağım, hayat öğretmenim, canım anneannem... Şu minicik ev bomboş kaldı birdenbire. Güneş, odasına gidip duruyor. Ben, her gece belki rüyamda görürüm diye uykuya dalıyorum. Annem perişan, perişan.

Zaman dolmuş demek ki... Bu sefer iyileşemedi anneanneciğim. Oysa nasıl mutluyduk 4 nesil bir arada. Daha anlatacaklarım vardı. Terziye bollaştırsın diye verdiğim pantolonun son halini göremedi. Ececiğimin Güneş'e getirdiği cicileri göremedi. Jemmoo, arabamın anahtarını kendi arabasında bulmuş. Söyleyemedim. Kitabımın basılmış halini göremedi...

Dün ziyarete gittim. Bir an önce gitmek istiyordum zaten, duramıyordum. Çok iyi geldi bana. Mümkün olsa her gün gidip saatlerce kalacağım. Anlatamadığım her şeyi mezarı başında anlattım. Kitabımı da götürmüştüm ama onu göstermeyi unuttum. Bir dahaki sefere İnşallah. Okumuştu zaten, çok da beğenmişti. Beni teselli eden de bu. İngilizce olan hariç tüm yazdıklarımı okudu canım benim. Çok seviyordu bizi çok... Toprağını sevsin. Güneş, hiç hatırlamayacak "nenne"sini. Ama ben anlatacağım, göstereceğim ona. Her şeyini öğreteceğim. Canının canının canı Güneş. En kıymetlisi! Güneş de bilecek "nenne"sini. 

Yarın ya da Pazar yine gideceğim yanına. Belki yine bal arısı orada olur. Şöyle bir şey oldu; camide tam sela vaktiydi, bir bal arısı geldi, benim göz hizamda durdu. "Ay gözüme girecek!" dedim hatta. Çok sonra teyzem anneme, camide bir bal arısı olduğunu ve herkesi tek tek dolaştığını söylemiş. Dikkatini çekmiş, hemen anneme de anlatmak istemiş. Annem de bana söyleyince, hatırladım bal arısını.

Dün mezara gittiğimde yine geldi bal arısı. Çiçekler götürmüştüm, bir baktım nergislerin içinde bir bal arısı. Ben konuşurken anneannemle, çoğaldı arılar. Hatta birisi elime kondu. Biraz gezindi elimde ve uçtu tekrar.

Biliyor musunuz, bu sene yazlığın balkonuna da defalarca arılar kovan yaptı... 

Anneanneciğim arı oldu, çiçek oldu, toprak oldu. 

Bir önceki yazımda, bir an önce şifa bulup evine kavuşsun demiştim. Ölümle şifa bulup ebedi yuvasına kavuştu. 

Nurlar içinde uyusun...