Dayım

Pazartesi sabaha karşı dayımı kaybettik dostlar... Çok üzücü çok! Anneannemin hali perişan. Güneş, moral oluyor kadıncağıza. Evimizin neşesi güzel kızım. 💕 Çok şükür, bin şükür. 🙏

Son zamanlarda bizden uzaklaşmış olsa da onun iyiliği için söylediğimiz hiçbir şeyi dinlemediyse de o benim dayım. Bütün çocukluğum birlikte geçti.

Az mı dinledik kuzenimle ünlü “Ölü Gelin” hikayesini ya da “Fabrikanın Arkasından Gelen Sesler” hikayesini! 😂😂 Nasıl da korkardık ama çok da eğlenirdik. Ya da yine kuzenimle “Hayvan Mezarlığı”nı izlerken tir tir titriyoruz diye bizimle dalga geçmesine ne demeli? 😅

Az mı peşimden koştu yazlıkta ben en deli yaşlarımdayken? Hele o sapık adamı nasıl kovalamıştı? Ben 15-16 falandım. Tabii genç irisi olduğum için en az 20 gösteriyordum. 😄 35 mi 40 yaşında mı artık bilmiyorum ama bıyıklı bir sapık adam yazlığın kafesinde beni görüp sürekli o kafeye gelmeye ve bizim evin önünden geçmeye başlamıştı. Ben geç fark ettim. Aklım başımda değil tabii. Pek de anlamıyorum böyle şeylerden o zaman. Fark eder etmez hemen evdekilere söylemiştim. Tam da üzerine o herif yine bizim evin önünden geçmeye kalktı arabasıyla. Dayıcığımın bir fırlayışı vardı balkondan bahçeye. Eline geçirse bir güzel sopalayacaktı. Hahahahaha 😆😆😆Adam arabanın gazını kökledi, defoldu gitti. Bir daha da uğramadı bizim siteye.

Bir de İzmir’in ilçelerini turlamamız var beraber. Bunu da hiç unutamam. Benim yüksek lisans tezimin anket çalışması için tüm ilçe belediyelerini gezmiştik tek tek. Dinlene dinlene, çay kahve molası vererek. Sonrasında tez savunma jürime de birlikte gittik Muğla’ya. Babam, dayım, Rahman amcam (öz amcam gibidir), Fatte ve ben. Hey gidi günler… 😍

Her zaman güzel zamanları hatırlayacağım, her zaman güzel hatırlayacağım. Yengeme kavuştu artık dayım. Huzur içinde uyuyun.

İkinizi de çok seviyorum... 💗💗💗💗💗💗

Bir 40 Daha

Bir önceki yazım Güneş'in kırkının çıkması ile ilgiliydi. Bu sefer de anası 40 oluyor. 😀 Yuvarlak hesap 40 diyeceğiz ne yapalım... Daha doğrusu insanlar öyle diyecek. “2022-1982= 40 euheuheueh” yapacaklar. Hiç uğraşamam valla! Tamam, 40 diyorsanız 40 olsun. Öfffff! 39'u doldurdum da 40'tan gün aldım da muhabbetine giremem artık. En azından 2022'ye kadar 2 ayım var.  😅

30'a girdiğim doğum günümü hatırlıyorum. İrmik dalga geçmişti; "30 mu oluyorsun? Kaç oluyorsun sen ya? 30 mu? Çokmuş be!" diye. 😂😂 (Kendisi üç yaş küçük olduğu için hahahaha) Vay be! 10 yıl geçmiş üstünden. 

Yaş takıntım hiç olmadı gibi bir şey aslında. Hele şimdi hiç hiç umurumda değil. Her şey Güneş oldu çünkü artık! 😇 Hatta şu an bu yazıyı onu ayağımda sallarken yazıyorum. 💓💓💓

Bizim kız biraz keyifçi oldu dostlar. Annemler biraz şımartmış olabilir. 😌 Çok küçük diye ben de kıyamıyorum. Biraz da ağlak anası gibi hahahaha. Olsun olsun, daha çok küçük. Derdini anlatmaya başlayınca ben de farklı davranacağım elbette. Onun iyiliği için. Hayatta her zaman her istediğimiz olmuyor çünkü!

Ama dediğim gibi şu an çok küçük. O yüzden hiç kıyamıyorum. Perşembe 3 tane aşı olacak  mesela. Şimdiden içim cız ediyor vallahi. Ama hemen topluyorum kendimi merak etmeyin. Aşılar yapılmazsa çok daha büyük sorunlar yaşanır. Allah korusun. 🙇 Tabii ki aşılarımızı yaptıracağız.

Ben de dün 2. doz Sinovac yaptırdım. Artık; resmi olarak AVM, tiyatro vs. her yere girip çıkabileceğim. Gire çıka hal oldum ya! 😂😂 İnşallah, Jemmoo'yla tiyatroya gideceğiz 16 Kasım'da. Uzun bir zaman sonra ilk olacak, önümüzdeki birkaç ay için de son olur muhtemelen hahahahaha. Güneş, 6 aylık falan olana kadar yani. 💕

E, Güneş Hanım biraz çok ilgi istiyor galiba. Birisi onunla konuştu mu saatlerce dinliyor hiç sıkılmadan. Bu sebeple televizyona da bakıyor maalesef. Hem sesler hem renkler ilgisini çekiyor doğal olarak. Ben de her zaman engel olamıyorum bakmasına. O yüzden genelde çocuk kanalları açık oluyor. Jemmoo'nun dediği gibi sübliminal Siyonizm propagandası falan da yapılıyorsa, yapacak bir şey yok artık. Bazen hiç bir şekilde oyalayamıyorum ve yapmam gereken işler oluyor. Çizgi film açıyorum, ne yapayım... Artık, Siyonizm mi Anti-Semitizm mi yoksa Ümmetçilik propagandasına mı maruz bırakıyoruz bilemiyorum. 😕🙈 Çok küçük be, bir şey olmaz diye ümit ediyorum. 🙏

Benim de bütün işlerim bu aya denk geldi. Tercümanlık başvurusu, doğum izni ayarlamaları... İki tane de yarışmaya katıldım. Bir tanesi web üzerinden katılım istiyordu. Onunla çok uğraşmadım. Ama diğeri... Bu devirde çıktı istiyorlar, hem de 6 kopya! Bir de CD kaydı, bak!! CD sürücüsü olan bilgisayar kalmadı be hey Allah'ım! Neyse baya uğraştım velhasıl. Uğraşalım uğraşalım da yeter ki sonuç güzel olsun. Bu kadar emeğe değsin İnşallah... 🙏🙏🙏

Hadi bugün bu kadar yazdığım yetsin. Güneş'imin "öğle yemeği" zamanı geldi. 😊😊

Öpüyorum hepinizi!

💋