Geliştim, Geliştirildim (!)

Herkese güzel Pazartesilerrrr!!! Mutlu, huzurlu, bereketli, sevgi ve iyilik dolu bir hafta olsun inşallah... Önce ufak bir not paylaşayım; geçen hafta Çarşamba günü yayınladığım ve sonra kaldırdığım iki yazı tamamen kurgudur ve edebi niyetlerle yazılmıştır. Ancak, ben bu blogda hep gerçek hayattan kesitler sunduğum için o iki yazı bazı yanlış anlamalara sebep oldu. Silmek zorunda kaldım. Tabii ki kopyasını aldım yazıların 🙋. Uygun bir zamanda, kurgu olduklarını belirterek tekrar paylaşacağım. 

Gelelim fasülyenin faydalarına... Yani bu yazının amacı ne meselesi! Valla ben bugün kendimle gurur duydum arkadaşlar ve hemen de bununla övünmek istiyorum 😄. İki sene boyunca hep yaptığım ve bu yüzden de hep hatalı konuma düştüğüm şeyi yapmadım! Yani... Bir şeye sinirlendiğim ya da kırıldığım zaman biraz susup oturup, sakinleşmeyi beklemeden hemen feveran etmekten bahsediyorum. Yanlış mı anladım acaba diye düşünmeden, direkt "Sen böyle bir şeyi nasıl yaptıııııın?" diye alev püskürttüm ben hep. Acı yüreğime çöreklendiğinde, uysal tonlarda ve sakin sakin konuşmayı beceremediğim için hep haksız çıktım günün sonunda.

Ama... Bugün bunu yapmadım. Sabah içim içimi kavuruyordu uyandığımda. Hemen söylemeliydim neye bozulduğumu, neyi aklımın almadığını. Hemen mesaj yazmalı, zehrimi akıtmalıydım. Yapmadım. Yapmayacağım artık. Yeni bir haftaya yine benim bir şeylerden hoşlanmamamla başlamasına içim razı gelmedi. Hele sabah sabah bunu yapmak hiç istemedim. Dahası, ben artık konuşarak bir şeyleri çözmeye çalışmamaya karar verdim. Bundan sonra bağıra bağıra neden kırıldığımı anlatmaya çalışmayacağım. Hiçbir zaman işe yaramadı. 

Ben artık tamamen hareketlerimle anlatacağım kendimi. Kırılıyorsam, öfkeleniyorsam iletişimi keseceğim. Benim korktuğumu bile bile deli gibi araba kullanıyorlarsa direkt kusacağım. 😷 Gerçekten uykum var diye dert anlatmaya çalışmayacağım, sızıp kalacağım olduğum yerde. Rahatsız olduğum konuşmalar/davranışlar oluyorsa bir daha o ortamda olmayacağım. Gibi gibi... Kendimi iyileştirmeye niyetlendiğim bu dönem için doğru bir karar sanki. Yeni haftanın yeni kararı! Hadi bakalım hayırlısı...🙏

Sevgiyle kalın...☺

Son Gece

Kısacık bir şey paylaşmak istiyorum arkadaşlar bu yazıda. Sonra da yatacağım. Zira çok yorgunum. Yarın da eğitime gidiyorum vesaire. (Tabii önce bir şekilde mutfağa giren osuruk böceğinin icabına bakmam lazım...🙄)

Dün gece için bu evde son gece dedik ama bak öyle olmadı işte. Bir aksilik oldu, taşınma faslı yarına kaldı. Demek ki neymiş? Sen istediğin kadar "son" de, son değilse olmuyormuş. İnsanız yahu, her şey bizim planladığımız gibi gitmiyor işte! Her zaman bilemiyoruz neyin son, neyin başlangıç olduğunu. Hakeza neyin doğru, neyin yanlış olduğunu da! O yüzden, kasılmayalım bu kadar e mi?

Yine Mevlana'dan bir öğüt ile veda ediyorum size... Son iki yazımla manidar. (Mevlana diye biliyorum ama yanılıyor olabilirim.)

Hiçbir şey için ‘benimdir’ deme. Sadece de ki, ‘yanımdadır.’ Çünkü ne altın, ne toprak, ne sevgili, ne hayat, ne ölüm, ne huzur, ne de keder, daima seninle kalmaz.” 

İyi geceler olsun... 🌃